მახასიათებლები
- სათაური: ონტოლოგიური არგუმენტი: ისტორია, კრიტიკა და ანალიზი
- ISBN კოდი:
- ავტორი: ბაქარი ქავთარაძე
- გამომცემელი: Thomas Aquinas
- გამოცემის თარიღი: 2026
- ენა: ქართული
- გვერდები: 77
- კატეგორია: წიგნები
- ნახვები: 141
- რეიტინგი: 5.0
სარჩევი
- შესავალი
- თავი 1. ონტოლოგიური არგუმენტის კრიტიკა და აპოლოგია
- 1. ანსელმ კენტერბერიელი (1033-1109)
- 1.1 გაუნილო (994–1083)
- 1.3 ანსელმის პასუხი გაუნილოს
- 2. თომა აქვინელი (1225-1274)
- 3. ბონავენტურა (1221–1274)
- 4. რენე დეკარტი (1596-1650)
- 4.1 პიერ გასენდი (1592-1655)
- 4.2 დეკარტის პასუხი გასენდის
- 5. გოტფრიდ ვილჰელმ ლაიბნიცი (1646-1716)
- 6. დევიდ ჰიუმი (1711-1776)
- 7. იმანუელ კანტი (1724-1804)
- 8. გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი (1770 -1831)
- 9. ონტოლოგიური არგუმენტის განხილვა, ჰეგელის შემდეგ
- 9.1 ნორმან მალკომი (1911–1990)
- 9.2 ნორმან გეიზლერი (1932–2019)
- 9.3 უილიამ ლეინ ქრეიგი (დაბ.1949)
- დასკვნა
- შენიშვნები
გადაფურცვლა
ბაქარ ქავთარაძე
ონტოლოგიური არგუმენტი: ისტორია, კრიტიკა და ანალიზი
თბილისი 2026
სარჩევი
შესავალი
თავი 1. ონტოლოგიური არგუმენტის კრიტიკა და აპოლოგია
1. ანსელმ კენტერბერიელი (1033-1109)
1.1 გაუნილო (994–1083)
1.3 ანსელმის პასუხი გაუნილოს
2. თომა აქვინელი (1225-1274)
3. ბონავენტურა (1221–1274)
4. რენე დეკარტი (1596-1650)
4.1 პიერ გასენდი (1592-1655)
4.2 დეკარტის პასუხი გასენდის
5. გოტფრიდ ვილჰელმ ლაიბნიცი (1646-1716)
6. დევიდ ჰიუმი (1711-1776)
7. იმანუელ კანტი (1724-1804)
8. გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი (1770 -1831)
9. ონტოლოგიური არგუმენტის განხილვა, ჰეგელის შემდეგ
9.1 ნორმან მალკომი (1911–1990)
9.2 ნორმან გეიზლერი (1932–2019)
9.3 უილიამ ლეინ ქრეიგი (დაბ.1949)
დასკვნა
შენიშვნები
შესავალი
წინამდებარე ნაშრომში, ღმერთის არსებობის სასარგებლოდ შემუშავებული არგუმენტებიდან, ერთ-ერთ ყველაზე საინტერესო და ორიგინალურ არგუმენტს განვიხილავ, რომელსაც ონტოლოგიური დასაბუთება ეწოდება. ეს დასაბუთება ცდილობს, რომ ღმერთის არსებობა გამოიყვანოს თავად ღმერთის კონცეპტიდან და ასე დაასაბუთოს მისი რეალური არსებობა.[1] კერძოდ, ონტოლოგიური არგუმენტის ყველა ფორმულირება, იწყება სიტყვა ღმერთის დეფინირებიდან, რომელშიც იაზრება არსება, რომელიც უდიადესი და უსრულყოფილესია.[2]არგუმენტის მეორე ეტაპი გულისხმობს იმის დასაბუთებას, რომ რეალური არსებობა უფრო სრულყოფილებაა, ვიდრე არარსებობა, ან მხოლოდ წარმოდგენაში არსებობა. თუ ეს ორი ეტაპი წარმატებით გაიარა ონტოლოგიურმა არგუმენტმა, მაშინ ის მიზანი, რომ ღმერთის რეალური არსებობა დასაბუთდეს მიღწეულია. მართლაც, თუ ღმერთის ცნებაში უსრულყოფილესი (რომელზე სრულყოფილის წარმოდგენაც შეუძლებელია) არსება იაზრება და ამ დროს დასაბუთებულია, რომ რეალური არსებობა უფრო სრულყოფილებაა,...
