წიგნები

ამ წიგნში შესულია 18 ნამდვილი ისტორია, რომლებიც დაწერილია იმ ადამიანების მიერ, რომლებსაც ნარკოტიკებზე, ალკოჰოლზე, სიგარეტზე, საჭმელზე, სხვა ადამიანებზე დამოკიდებულება სჭირდათ. ეს უკიდურესად ამაღელვებელი და შთამაგონებელი მოთხრობებია ცხოვრებისეულ დრამებზე და მათ დაძლევაზე. 

წიგნი მოგვითხრობს იმის შესახებ, რომ ადამიანს წარსულზე ფიქრი არ მართებს. გაუმაძღარმა დრომ უკვე შთანთქა იგი. მომავალიც არ უნდა გაღელვებდეთ, რადგან ის, რაც ბედად გაქვთ, მაინც მოხდება. ეცადეთ აწმყოში სრულად ენდოთ ყოვლისშემძლეს. დაე ღმერთის რწმენა სამკურნალო ბალზამი გამხდარიყოს ცხოვრების მწარე ტკივილებისთვის. ვინაიდან არ შეიძლება რწმენა ვუწოდოთ იმას, რაც არ იძლევა გამძლეობას, თვინიერებას და სიმშვიდეს. აქ თავმოყრილია საუბრები ყველაზე უფრო მთავარზე, რაც ჩვენამდე მოიტანა ვედების სიბრძნემ – უპანიშადებზე. 

"ადამიანთა სამყარო ისეთია, რომ ყოველი ადამიანი თვითონაა მიზეზი თავისი ბედისა, კარგის თუ ცუდისა. თვითონაა მისი შემქმნელი, არქიტექტორი. ბედი, განგება, ბედისწერა, ღვთის ნება მთელი ეს „ამხსნელი“ სიტყვები ასახავს მხოლოდ ერთ კანონს – კარმის კანონს. ახლა კი წარმოიდგინეთ, რამდენად უფრო მომთხოვნი უნდა იყოს უზენაესი, რომელმაც მთელ სამყაროზე პასუხისმგებლობა აიღო თავის თავზე. ბუნების ყველა მდგენელი რომ კარგად და უწყვეტად მუშაობდეს, იგი იძულებულია წუნდაუდებელი წესები შემოიღოს. დაფიქრდით, რა მრავალრიცხოვანი და მასშტაბური უნდა იყოს ისინი! ეს კანონები ყველაფერს მართავს, რაც მოქმედებს და რაც უმოქმედოდაა ბუნებაში".

ეს გამოცემა წარმოადგენს ბლავატსკაიას ლოჟის თეოსოფიური საზოგადოების სხდომის დროს განხილული წიგნის "საიდუმლო დოქტრინის" მასალებს. ამ მასალების შესწავლა ეზოთერიული ფილოსოფიის აღქმასა და გაგებაში დაგეხმარებათ.

ამერიკელი ფსიქიატრი და ბჰაგავან შრი სატია საი ბაბას ერთგული თაყვანისმცემელი, სემუელ სენდვაისი მკითხველისთვის ცნობილია წიგნის - "საი ბაბა: წმინდანი და ფსიქიატრი" - მეშვეობით. ახალ წიგნში იგი საი ბაბასთან თავისი ურთიერთობის გამოცდილებას გვიზიარებს, მოგვითხრობს, ბაბას სწავლებამ რა გავლენა მოახდინა მის სამედიცინო პრაქტიკაზე, მთელი მისი ოჯახის ცხოვრებაზე, მსჯელობს ზოგადსაკაცობრიო და სულიერ ღირებულებებზე და ადამიანურ ურთიერთობათა პრობლემებზე. წიგნი დაწერილია ცოცხალი და გასაგები ენით, სავსეა ნათელი და საინტერესო მაგალითებით. წიგნი განკუთვნილია იმ მკითხველთა ფართო წრისათვის, რომლებიც საკუთარი თავის გაგებასა და სრულყოფას ცდილობენ.

"უპანიშად" ნიშნავს დაიხარო და დაჯდე. დაჯდე მასწავლებლის პირისპირ და გაირინდო, გახსნა ყური და გული, ხარბად ისმინო სიბრძნის სიტყვები და სვა ნექტარი უკვდავი ცოდნისა საკუთარი თავის შესახებ, და აღტაცებით თრთოდე ახალ აღმოჩენათა გამო. ცოცხალი სიბრძნის შეგნება მხოლოდ იმ გონებით შეიძლება, რომელიც გათავისუფლებულია ყველა მიბმულობისა და სიძულვილისაგან, ეგოიზმისა და საკუთრების გრძნობისაგან. როდესაც გულის ტბა ყლარტის ბლანტი ფენისაგან გასუფთავდება, "მე" მთელი თავისი პირველარსებული ჩინებულებით გაბრწყინდება. ის, ვინც თავისი თავი ჰპოვა, თაყვანისცემის ღირსია, რადგან ჭეშმარითად განთავისუფლებულია. იგი იმას შეერწყა, ვისი შეცნობაც და ვისი საკუთარ თავში გახსნაც ასე სწყუროდა.

ამ წიგნში თავმოყრილია გამონათქვამები სატია საი ბაბას საუბრებიდან, რომლებიც მიძღვნილია თვითშემეცნებისა და ღმერთის შეცნობის ხელოვნებას. ადამიანთა უმრავლესობას, რომელიც თავისი ბედითა და ცხოვრებით უკმაყოფილოა, უნარი არ აქვს რაიმე შეცვალოს. ასეთ ადამიანებს შემოქმედებითი ენერგია არ ყოფნით. თვითშემეცნება გასაღებს წარმოადგენს შემოქმედებითი ენერგიის განვითარებისთვის. 

კანტის ფუნდამენტურ ნაშრომს "რელიგია მხოლოდ გონების საზღვრებში" უდიდესი მნიშვნელობა აქვს დასავლური რელიგიური აზრის ისტორიაში. ის წარმოადგენს დიდი ფილოსოფოსის მცდელობას, განმარტოს ფორმა და შინაარსი ისეთი სახის რელიგიისა, რომელიც მორალურ გონებაზე იქნებოდა დაფუძნებული და ეთიკური ცხოვრების მოთხოვნებს უპასუხებდა. ნაშრომი მოიცავს კრიტიკულ და თამამ დისკუსიებს თემებზე, რომლებიც არცთუ ხშირად განიხილება ფილოსოფოსების მიერ, როგორიცაა პირველყოფილი ცოდვა და ცოდვილთა ხსნა.

წინამდებარე ესსეი, რომელიც 1784 წელს გამოქვეყნდა, ცხრა თეზისისგან შედგება, რომელთა მეშვეობით კანტი ცდილობს დაამტკიცოს თავისი შეხედულება იმის შესახებ, რომ რაციონალური და მორალური ავტონომია გარდაუვლად დაამარცხებს ეგოისტური ინდივიდუალიზმის მოძალადეობას.

ეს წიგნი იუდაიზმის ერთ-ერთი შედარებით გვიან წარმოშობილი მიმართულების, ხასიდიზმის, შესახებაა. მასში განხილულია ხასიდების რწმენა და ყოფა, მოცემულია ხასიდური გამონათქვამებისა და აფორიზმების თარგმანი და განხილულია ე.წ. "ციმცუმის" იდეა.

ნაშრომში განხილულია ტიგროსსა და ევფრატს შორის მოსახლე ძველი ხალხების - შუმერელთა და აქადელთა (ასურელ-ბაბილონელთა) მითოლოგიური წარმოდგენები, მათი შეხედულება სამაყროსა და მისი წარმოშობის შესახებ, ადამიანის შექმნა, მისი ფუნქცია, ცივილიზაცია, წარღვნის მითოსი და სხვა.

მკითხველის წინაშეა რუდოლფ შტაინერის წიგნი „აკაშა-ქრონიკიდან“, რომელიც წარმოადგენს ანთროპოსოფიული სულისმეცნიერების ერთ-ერთ ფუნდამენტურ ნაშრომს. მასში აღწერილია სამყაროსა და კაცობრიობის განვითარება დასაბამიდან ვიდრე „აღსასრულადმდე სოფლისა“ და ადამიანი, როგორც მისი ცენტრალური მოვლენა. ეს არის წიგნის მეორე შევსებული და სრული თარგმანი.

წიგნში – „ადამიანის გზა თვითშემეცნებისკენ“, მოცემულია სულიერი სამყაროს შემეცნებისკენ სავალი გზა, რომელიც მთლიანად ეფუძნება ადამიანის არსების შესახებ სულისმეცნიერულ შემეცნებას. მასში აღწერილია პირველი მშვინვიერი განცდები სულიერების მაძიებელი მოწაფისა, რომელმაც თავისი მთვლემარე შემეცნებითი უნარები განავითარა ამ წიგნში აღწერილი კონცენტრაციისა და მედიტაციის მეშვეობით.

მკითხველის წინაშეა რუდოლფ შტაინერის ლექციების ციკლი „ეზოთერული ქრისტიანობა და კაცობრიობის სულიერი წარმმართველობა“. ციკლს ერთვის მარია შტაინერის წინასიტყვაობა და ქმნის განსაკუთრებულ სულიერ განწყობას. ციკლის ცალკეული ლექციები ჩატარდა სხვადასხვა ქალაქში, მაგრამ ისინი თემატურად იყო გაერთიანებული. ამის გამო ზოგიერთი თემა მეორდება, მაგრამ სხვადასხვა კუთხით, რაც იძლევა სიღრმისეული გააზრების შესაძლებლობას. 

წინამდებარე ციკლთან დაკავშირებით 1910 წლის მარტში თეოსოფიური საზოგადოების ჰამბურგის შტომ გაავრცელა საინფორმაციო წერილი, სადაც დაწვრილებით არის აღწერილი ციკლის ძირითადი თემები, რომელიც მკითხველს რეალურ წარმოდგენას შეუქმნის ამ ციკლის შინაარსზე: „ამა წლის 15-28 მაისს ჰამბურგში რუდოლფ შტაინერი წაიკითხავს მოხსენების ციკლს თემაზე: „კარმის გამოცხადებები“

ესსეები "თვითმკვლელობისათვის" და "სულის უკვდავებისათვის" კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებენ მარადიულ არსებობას და ადამიანის დამოკიდებულებას ღვთიურ ნებაზე, ხაზს უსვამენ ნების თავისუფლების მნიშვნელობას და წინასწარ ჭვრეტენ დოქტრინებს, რომლებიც მომავალში კანტისა და ჰეგელის შრომებში თანამედროვე აზროვნებას ჩამოაყალიბებენ.